तलाव

गावाशेजारचा तलाव म्हणजे
दहा मिनिटात गाठता येणारं सहलीचं ठिकाण.
संध्याकाळी दिवस मावळतीकडं झुकू लागला की
मन तलावाकडं ओढ घेऊ लागतं.
तलावाच्या तरंगांमध्ये मावळतीचे रंग बघणं
किंवा पश्चिमेकडं डोळं लावून बसलेले पक्षी न्‍याहाळणं
आणि गार झुळुकांना अंगावर घेत
झाडांचे बदलते रंग डोळ्‍यात साठवणं
यापेक्षा आणखी सुंदर विरंगुळा काय असू शकतो?

दादा

दादांचं मंद हसणं
हलकेच टिपणारं,
दादांची आठवण जपणारं,
हे चित्र !

भावनाचित्र

मनातल्या भावना कागदावर उतरतात तरी कशा?
चित्रं रेषा आणि रंगांनी सजत असली तरी,
सगळ्या हळुवार छ्टा त्यांना कुठून मिळत असतील?
आणि बघणाराही त्याच भावनेत गुंतून जावा इतकी
प्रचंड शक्ती त्यांना कोण देतं?
राग, लोभ, दुरावा, जवळीक,
आनंद, दु:ख ..
भावनांना रूप देणं इतकं सोपं असतं?

Not to colour is a `bright' idea!

While doing some quick sketches in water colour, leaving the white of the paper as it is, gives brightest tone of the picture to that place.I think this really is an interesting idea to experiment.Here are two paintings for example.

समुद्रावर संध्याकाळी

तारकर्लीच्या समुद्रकिनारी त्या संध्याकाळी फार मजा आली.
उन्हाळा संपता संपता मे अखेरीचाच दिवस होता तो.
पावसाळ्याचा निरोप घेवून आलेले काही ढग क्षितिजावर हात उंचावत उभे होते.
आता पाऊस येणार की काय अशी शंका मनात असतानाच
मावळता सूर्य मात्र जाता जाता मानेने ‘नाही’ असंच काहीसं सुचवत असावा.

माळावर संध्याकाळी...

त्या दिवशी संध्याकाळी उन्हं छानच पडलेली!
माळावर हिरव्या रानात गुरं चरत होती.
चरता चरता
ती किती वेगानं आपली जागा बदलतायत
हे बघून मला नवल वाटत होतं.
माझ्याजवळच्या पेन्सिल्ससुध्दा शांत बसायला तयार नव्हत्याच !

Mother's hand

There are very few but `the moments' when we are near our mother.When we are away we do remember those moments.The memory of the touch also gives the same happiness! There is a magic in having mother's hand on your forehead.